Scrum özgün bir yöntem olmakla birlikte günümüzde birkaç kavram, süreç, yaklaşım ve teori ile yakından alakalı.

Çevik: Her ne kadar Agile Manifesto’dan 6 yıl önce duyurulmuş olsa da özünde çevik manifestoyu tüm değerleri ve ilkeleri teyit ediyor.

İcra: Ram Charan’ın gündeme getirdiği, Sean Covey ve Chris McChesney’in kaleme aldıkları İcra’nın 4 Disiplini ile bir çerçeveye alınan icra, hesap verebilirlik, organizasyonun şeffaf bir şekilde performansı görebilmesi, belli aralıklarla taşıyıcı metriklere (lead measure) odaklanılması aynen scum ile paralellik arz ediyor.

Oyunlaştırma: Scrum’da kullanıcı hikayelerine verilen puanlar ve iş değerleri, burndown/burnup grafikleri, kısa sürelerle görevlerle ana görevi tamamlamaya doğru yolculuk birebir oyunlaştırmanın unsurları veya ilkeleriyle örtüşüyor.

Deneysel Süreç Kontrolü: Scrum’ın gelişimine ilham veren deneysel süreç kontrolü ise tanımlı süreç kontrolünün aksine iterasyonlu ve artışlı (incremental) bir süreçle değişkenliğin daha kolay yönetilebilmesini vaad ediyor. Deneysellik scrum’ın merkezinde olan bir kavram.

Yalın: Yalın veya Toyota Üretim Sistemi, üretim sektöründe doğmuş, özellikle belirli israfları ortadan kaldırmaya amaçlayan bir yaklaşım. Çevik uygulamalara ilham sağlamış ve özellikle kanbanın geliştirilmesinde önemli etkisi var.

Motivasyon 2.0: Daniel Pink’in “Drive” başlıklı kitabıyla gündeme getirdiği bu teoriye göre, kurumsal hayatta bir çalışan için üç önemli motivasyon unsuru var: amaç, özerklik ve ustalık. Scrum çerçevesi, tüm dinamikleriyle ve özellikle kendini örgütleme yaklaşımıyla bunu destekliyor.